Belki aramızda kilometreler var… Belki aynı şehirde uyanamıyoruz, aynı kahveyi içemiyoruz, aynı sokakta yürüyemiyoruz… Ama her sabah ilk aklıma gelen sensin. Her gece uyumadan önce son düşündüğüm yine sensin. Mesafeler sadece haritalarda uzun, kalbimde ise aramızda tek bir adım bile yok. ❤️ Bazen ekranın diğer tarafına bakıp “Keşke şimdi yanında olsaydım” diyorum. Ama biliyorum ki bir gün bu cümleyi “İyi ki vazgeçmemişiz” diye değiştireceğiz. Uzak olabiliriz… ama hissettiklerim fazlasıyla gerçek. O yüzden sana resmi ve ciddi bir soru soruyorum 😌 Bu mesafeye rağmen, benimle bu yolu yürür müsün? (istersen bi hayıra basmayı denne !!!!!!) ❤️